اینها سخنان نایب رئیس دوم کمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی است در باب تفضلی که ارباب دولت حتما من‌باب عیدانه و رایگان روانه سفره خلق‌ا… کرده‌اند. مدت زمان زیادی نمی‌گذرد از آن روزها که هر سال پیاز، اشک مردم و کشاورزان را در می‌آورد. البته یک‌سال به خاطر فراوانی کشت و روی دست کشاورز ماندن و سال دیگر به خاطر کمبود و از سبد خانوار دوری جستن یعنی آنقدر گران می‌شد و نایاب که اسم پیاز اشک خیلی‌ها را درمی‌آورد. قانون خرید تضمینی محصولات کشاورزی به این خاطر تصویب شد که دولت مدیریت عالی خود را بر چرخه تولید و مصرف به نحوی اعمال کند که بازار عرضه و تقاضا به تعادل برسد.

و هر گاه نوسانی حاصل شد با هزینه و مدیریت دولت از فشار غیرقابل تحمل به مصرف‌کننده و کشاورز پیشگیری شود ماجرای سیب‌زمینی‌های توزیع شده کنونی نتیجه مدیریت دولت است با این تفاصیل که دولت محترم فقط به خرید کفایت کرده و چون احتمالا جیب مبارکش هم از محل درآمدهای نفتی پر بوده است فکر فروش یا تبدیل کالای خریداری شده را نکرده است. بعد از هفت، هشت ماه هم که یادش آمده با کالای سبز شده و فاسد مواجه شده است که دیگر به درد صادرات که نمی‌خورد هیچ در بازار داخلی هم کسی حاضر نیست برایش پولی پرداخت نماید.

می‌ماند اینکه احتمالا بعضی‌ها یادشان بیاید که الگوی مصرف را باید اصلاح کنند و بهترین روش را توزیع‌ رایگان سیب‌زمینی دیده‌اند. دولت محترم روغن ریخته را نذر مسجد فرموده و با یک تیر چند نشانه را هدف گرفته‌اند. اولا تصور فرموده‌اند که چون سیب‌زمینی را مفت ‌می‌دهند به مردم کسی نمی‌پرسد که سالم است یا ناسالم چراکه اساسا مردم ما – به زعم توزیع‌کنندگان محترم سیب‌زمینی – دندان اسب پیش‌کش را نمی‌شمرند.

ثانیا در پناه این عنایت کسی زبان به شکایت نخواهد گشود که چرا سرمایه ملی را اینگونه هدر داده‌اید که دیگر استفاده از آن حتی برای دام و طیور هم مناسب نیست.

سوم اینکه: چون در فضای نزدیک به انتخابات این عمل صورت می‌گیرد هرگونه اعتراض ممکن را می‌شود سیاسی تلقی کرد و زیرسیبیلی رد کرد و اگر هم گرفت و مردم دم برنیاوردند چه بهتر. خودش می‌شود یک سوژه دل ربا برای نشان دادن توجه دولت محترم به مردم عزیز.

خوب است که اعتراضات شکل گرفته اکثرا توسط نمایندگان محترم مجلس و کمیسیون‌های مربوطه صورت گرفته است وگرنه مگر می‌شد به انفاق‌کنندگان محترم گفت بالای چشمتان ابرو.